Bel mij terug

Vul je telefoonnummer in en wij bellen je zo snel mogelijk terug

Alleen mogelijk op maandag tot en met vrijdag tussen 9.00 en 17.00 uur

Reisverslag Linde - Fotoreis winter

Reisverslag Linde – Fotoreis winter

30 mei 2018

In de voorjaarsvakantie mocht ik onverwachts mee op de Noorderlicht Fotoreis winter. Geweldig natuurlijk om onder leiding van een professionele fotograaf met een groep fotografie enthousiastelingen in IJsland rond te reizen met als doel mooie plaatjes van IJsland te schieten en nieuwe kennis over fotografie op te doen.

De weerberichten zijn niet al te goed bij vertrek, maar het is wisselvallig IJsland en we krijgen toch nog een mooie eerste blik op de zuidkust wanneer we aanvliegen. Eenmaal op de grond en in ons busje merk je toch wel dat het wel waait en niet echt goed weer is. Het wordt dus een ritje zonder fotostops naar het eerste hotel. Maar Gerry, onze reisleider en fotograaf heeft wel wat leuke weetjes en verhalen om ons, samen met het landschap buiten het busje, te vermaken.

We worden allemaal meteen gegrepen door de geweldige sfeer  en aankleding van het hotel. Het enthousiaste personeel en goede maaltijd maken het helemaal af. De kok is zelfs bereid te vertellen wat er nou in die bloemkool-venkel soep zit zodat een van mijn reisgenoten deze thuis kan proberen te maken. Deze eerste avond zijn we ook een lekker sociale groep en zitten we samen ‘s avonds gezellig bij de kachel.

De volgende dag zitten we al om half 8 aan het ontbijt, zodat we op tijd kunnen vertrekken richting het Snaefelsnes schiereiland. De weersvoorspelling is stormachtige wind met lichte sneeuw, vooral ‘s middags, dus is het programma al meteen aangepast en omgedraaid om te zorgen dat we zo veel mogelijk wel kunnen doen. Het is een dag voor mooie zwart wit plaatjes, helaas is de iconische berg Kirkjufell niet zichtbaar in de mist, maar de waterval in de sneeuw is ook juist wel apart. Wisselvallig IJsland op zijn top: mooi besneeuwde wegen en een paar kilometer verderop is alle sneeuw verdwenen en hebben we vooral last van harde wind. Het betekent wel dat we het niet zo erg vinden om vroeg terug naar het hotel te rijden: nadat je 20 minuten lang probeert je lens droog te houden aan de rotskust van Arnarstapi (nope, niet gelukt, ik heb al mijn foto’s van deze locatie afgekeurd) wil je wel opgeven. Hoe dichter we bij het hotel komen hoe meer het opklaart: er is zelfs af en toe zicht op de zon.  Dus toch nog maar met de camera in de hand een rondje in de omgeving van het hotel lopen, wat ook best de moeite waard is. In IJsland is zoveel spectaculaire natuur verborgen, een klein wandelingetje brengt je vast nieuwe interessante plekjes.

Dat mensen na zo’n dag toch wel vermoeider zijn, rust zoeken of foto’s gaan uitzoeken en bewerken merk je meteen deze avond. De groep zit ‘s avonds niet meer compleet bij de haard, en ook ik ga toch wat eerder naar bed om nog mijn foto’s door te kijken.

Dag 3 staat in het teken van de golden circle. Het nationaal park Thingvellir met zijn steile rotswanden, heldere water in kloofjes en een leuk oud kerkje. Het weer wordt ook langzaamaan wat beter, het waait nog wel, maar het is droog. Het is dus helemaal geen straf om hier anderhalf uur rond te wandelen, ja het pad is hier en daar wat nat, en sommige zijpaden zijn ijzig of overstroomd, maar dan staan er wel netjes bordjes bij.  Daarna wordt er nog een uur uitgetrokken om de waterval verderop te fotograferen. Ik  ga niet zo vaak gewapend met een statief op reis, dus nu het kan is het zeker leuk om foto’s te nemen die je uit de hand niet kunt nemen, of om dingen te proberen die je normaal niet probeert omdat je er de tijd niet voor neemt.

De middag is voor de Gullfoss en de geiser Strokkur, en laat het nu net opklaren wanneer we in de buurt komen, dus wordt onze eerste stop de geiser. Het blijft een mooi gezicht, iedere keer dat de Strokkur weer begint te spuiten. Al is het ook zeker leuk om te zien hoe mensen aan de ‘verkeerde’ kant nat worden wanneer de wind het water over hun heen blaast.

Ook de half bevroren Gullfoss is het bezoek zeker waard. Het is winderig en koud, maar  hij blijft mooi om te zien.  Het wordt nu echter wel tijd om richting ons hotel te rijden, want we hebben nog wel wat kilometers te gaan voor we daar zijn. Het is gelukkig mistig en toch wel snel donker zodat we niet goed zien waar we allemaal langsrijden en overslaan. Want ja, onze reisleider weet heel goed dat we er op de terugweg nog een keer langs komen.

Uiteindelijk valt het nog wel mee hoe laat we aankomen en zitten we om 8 uur aan het diner in Hotel Skogar. De Skogafoss hebben we nog niet gezien, maar het eten is lekker en zeer mooi gepresenteerd. Helaas wilde niemand met mij de hottub in, en had ook niet genoeg zin om er in mijn eentje te gaan zitten. Dus, tijd om weer foto’s door te kijken en te zien wat ik morgen beter kan doen.  Want ja, noorderlicht zit er toch niet in met die bewolking.

De weersvooruitzichten voor de dinsdag waren toch iets positiever dan de werkelijkheid en we beginnen de dag met veel mist en laaghangende bewolking. Onze eerste stop bij Reynishverfi en Vik slaan we dus maar over, want we kunnen de rotsen in de zee, de Reynisdrangar amper zien, laat staan leuk fotograferen. Gelukkig wordt het wel langzaam beter terwijl we verder rijden en we kunnen wel leuke stops maken bij een mooie, rustige waterval, grillige, met mos overgroeide lavavelden, de super blauwe gletsjertong Svinafelljokul en als spectaculaire afsluiting het ‘kleine ijsbergenmeer’ Fjallsarlon.

De woensdag staat volledig in het teken van het ijsbergenmeer. Nouja, volledig? We zijn natuurlijk de avond van te voren bij het schitterend bevroren Fjallsarlon geweest waar we rond zonsondergang al schitterende foto’s hebben kunnen maken. Het ijsbergeneer is ook opvallend leeg, er drijven maar zo’n 3 ijsbergen, wat een heel sereen beeld geeft. Wel wat anders dan de ophoping van ijs die ik van de zomer zag, maar nog steeds heel mooi. Ook op het strand ligt het niet vol met ijs, maar met genoeg blokken verspreid in de branding om toch een paar uur bezig te zijn met fotograferen en nieuwe technieken uitproberen (en een paar keer natte sokken te krijgen doordat ik niet snel genoeg weg ren voor een golf).

Na de lunch is het dan tijd om door te rijden naar het Skaftafell nationaal park, waar we omhoog lopen naar de Svartifoss, via het enige open wandelpad in het gebied. Nu is er een mooi plateau gemaakt bij deze waterval, maar wij gaan met z’n allen in de rivier staan. Ik snap dat er paden en boardwalks worden gemaakt om de natuur te beschermen, en dat respecteer ik, maar aan stenen in de rivier valt niets kapot te maken, dus dan vind ik dat ik toch wel een paar stappen van het pad mag doen. Want ja, de mooiste foto’s worden helaas niet altijd vanaf het pad gemaakt. Helaas zijn de omstandigheden en de tijd niet toereikend om nog een langere tocht door het nationaal park te maken, want ik weet dat er nog zoveel meer moois is naast de Svartifoss. Ondertussen is het echter al na vieren en dit is de dag dat er geen maaltijd inbegrepen is in het programma, dus tijd om richting het lokale cafetaria/tankstation te rijden voor een vroege avondmaaltijd voordat we naar het hotel door rijden. We slaan de lunch in voor de volgende dag, want tijdens een dagtocht de gletsjer op naar een stel ijsgrotten zal je geen restaurantje tegenkomen. Het is niet de enige keer dat we zo onze lunch regelen, maar op andere dagen is er ook de optie om nog ergens in een cafétje bij een toeristische attractie een warme kop soep voor € 10 bij te halen, of die kop koffie. Ook de cafetaria heeft prima eten met opvallend veel keuze, zelfs als vegetariër heb ik meer dan 2 opties! Als we dan naar ons hotel rijden zijn we niet van plan meer ergens te stoppen, maar de ondergaande zon op de markante Lómagnupur schijnt, een plas water op een goede plek betekent dat we toch de auto even aan de kant gooien en nog wat plaatjes schieten.

Ons hotel ligt echt in de middle of nowhere, in eerste instantie denk je waarom hier?! Maar binnen is het zeker mooi en als je dan op de veranda van je kamer stapt en om je heen kijkt dan denk je echt niet meer dat dit een vreemde locatie is. Een schitterende locatie om foto’s te maken van het noorderlicht, als het er is tenminste. Helaas is het na een mooi heldere dag ’s avonds toch niet meer zo helder, al blijven we hopen (en regelmatig de wekker zetten).

Donderdag, de dag dat we de ijsgrotten gaan bezoeken. Nu hebben we gisteren al gehoord dat we niet om 7 uur ’s ochtends paraat hoeven te staan op het kantoor, maar pas om 9 uur. Door ondergelopen grotten moeten we uitwijken naar een andere grot, wat zo’n drie kilometer lopen is, deels over de gletsjer. Een schitterende tocht! De weg is al super avontuurlijk: in een busje op zeg maar gerust tractorwielen hobbelen en bobbelen wij over een karrenspoor. Eenmaal bij de gletsjer in de buurt blijkt toch dat de ondergrond zo zacht en modderig is dat we niet helemaal door kunnen rijden en dan is het een kilometer lopen naar het ijs. Een kilometer over een stenige ondergrond, totdat opeens je schoen volledig in de modder verdwijnt. Zeker een interessante ervaring. Eenmaal op de gletsjer wordt het uitzicht steeds beter. We lopen op de gletsjertong aan de rand van het ijsbergenmeer, en zien op een gegeven moment ook waarom er bijna geen ijs in het ijsbergenmeer lag: het is er wel, maar zit vastgevroren aan deze kant van het meer! De ijsgrotten zijn spectaculair en omdat wij op een privé tour naar een rustige grot zijn hebben we ook de tijd en mogelijkheid om echt te proberen deze overweldigende, prachtig donkere ruimtes vast te leggen. Er zitten zoveel mooie, kleurrijke details in het ijs, maar aan de andere kant is ook het spel van de donkere grot met dan opeens een ruime opening naar buiten ook geweldig. Ik had hier nog vele extra uren kunnen doorbrengen! Helaas komt ook deze excursie een einde en we zullen toch terug moeten gaan lopen. Dan merk je dat het een lange, vermoeiende dag is geweest.
Deze avond wordt de eerste avond dat we het noorderlicht zien, een beetje dan… Twee dames uit de groep maken een test foto omdat ze niet weten of ze nu sluierbewolking of noorderlicht zien en dan is het op de foto toch wel groen. Vlak voor ik naar bed ga sta ik ook nog even buiten en zie ik ‘duidelijk’ het noorderlicht. Het beweegt en is lichtelijk groen, zichtbaar anders dan de bewolking, maar wanneer ik naar binnen ga voor mijn camera is het al weer weg. Het wil niet echt met het noorderlicht deze reis, wat een pech!

Het is al weer vrijdag, en we beginnen deze dag langzaamaan aan de terugweg. Op deze ‘terugweg’ hebben we echter nog vele mooie plekken te bezoeken en gelukkig is het weer een stuk beter dan aan het begin van de week. We staan onder een strak blauwe hemel op het strand van Vik, de Reynisdrangar en basaltkolommen te fotograferen. Het is een dag van vele kleinere stops: de Skogafoss, Dýrholaey, en de Gluggafoss. Bij de rustigere Gluggafoss is er weer echt tijd en mogelijkheid om echt te spelen met de camera; lange sluitertijden, interessante ijscreaties, er zijn vele mooie foto’s te maken, niet alleen van de waterval zelf. De overnachting is dit keer in het plaatsje Selfoss, waar we bij Tryggvaskáli, een echt schattig restaurant(je) eten. Van buiten oogt het weer typisch IJslands: functioneel en niet echt bijzonder, maar stap je naar binnen dan heb je het gevoel alsof je iemands huis binnenstapt. Ze hebben voor onze kleine groep ook een apart ‘kamertje’; open genoeg dat je niet volledig afgesloten bent van de rest van het restaurant, maar toch afgesloten zodat je ook niet het gevoel hebt dat je het hele restaurant stoort. Ook deze nacht zien we geen noorderlicht, maar ja, als het zo zwak was als de vorige nacht dan had je het in een plaats als Selfoss ook niet kunnen zien. Nog 1 dag te gaan, nog een kans!

De laatste dag rijden we over het Reykjanes schiereiland: mudpots en steamvents, zwavelhoudende lucht en mooie kusten. De laagstaande zon maakt die stomende velden toch wel sprookjesachtiger dan ze er in de zomer uitzien! Als mooie afsluiter zien we ook nog walvissen rond de kust, net te ver om echt goed te kunnen zien, maar we zien een staart en een heleboel ademwolken. Als top afsluiting zien we ’s avonds ook nog het noorderlicht. Met natuurlijk de verlichting van het plaatsje Keflavik, en Reykjavik verderop in de baai ook zichtbaar, maar duidelijk, echt noorderlicht!
Omdat onze vlucht terug naar Nederland de volgende ochtend al om kwart voor 8 ’s ochtends vertrekt, en de wekker dus al weer om 4 uur gaat rijden we niet meer het dorp uit om een betere plaats te fotograferen, maar genieten we van wat we zien.

Al met al een geweldige trip, gezellig, goed begeleid en met als hoogtepunt toch wel die schitterende ijsgrot excursie!


Facebook Twitter Google+